Lokaut
Lokaut to broń pracodawcy w sporze zbiorowym – czasowe zamknięcie zakładu lub niedopuszczenie pracowników do pracy, by wymusić ustępstwa. To odwrotność strajku: tam narzędzie mają pracownicy, tu sięga po nie firma.
Czym jest lokaut?
Lokaut (ang. lockout) to działanie pracodawcy polegające na czasowym wstrzymaniu pracy zakładu i niedopuszczeniu pracowników do wykonywania obowiązków, zwykle w trakcie sporu zbiorowego (np. o płace czy warunki pracy). To forma nacisku ekonomicznego: pracodawca, zamykając zakład, pozbawia pracowników wynagrodzenia, by skłonić ich do ustępstw. Termin bywa też używany w sporcie (np. zawieszenie rozgrywek w konflikcie właścicieli z zawodnikami).
Lokaut a strajk – w czym różnica?
To dwie strony tego samego konfliktu. Strajk to narzędzie pracowników (odmowa pracy), lokaut – narzędzie pracodawcy (odmowa dopuszczenia do pracy). Powiedzmy, że związki zawodowe ogłaszają strajk, by wymusić podwyżki; pracodawca może odpowiedzieć lokautem, zamykając zakład i wstrzymując wypłaty. W polskim prawie lokaut nie jest tak jednoznacznie uregulowany jak prawo do strajku, co czyni go narzędziem rzadkim i ryzykownym prawnie.
Co lokaut oznacza dla HR?
Przede wszystkim sygnał, że dialog zawiódł. Lokaut to ostateczność, która niemal zawsze zostawia rany: w relacjach, zaufaniu i wizerunku pracodawcy. Dla HR znacznie ważniejsze od znajomości tego narzędzia jest robienie wszystkiego, by do takiej sytuacji nie dopuścić – przez szczery dialog, przejrzystą politykę płacową i kulturę, w której problemy wychodzą na wierzch, zanim urosną do sporu zbiorowego.
Do lokautu dochodzi tam, gdzie rozmowa skończyła się dużo wcześniej, niż ktokolwiek to przyznał.